Werkkleding voor tegelzetters en vloerders

Een lege kniezak beschermt niets: het is het schuim dat erin zit dat het werk doet, en dat moet vóór de knieschijf blijven zodra u knielt. Pas de broek geknield, niet rechtstaand: bij een te lage zak schuift de kniebeschermer onder het scheenbeen. De norm voor die bescherming, EN 14404, geldt voor de combinatie van broek en kniebeschermer die de fabrikant heeft laten testen — het schuim van het ene merk in de broek van een ander merk draagt die markering niet noodzakelijk meer. Kijk ten slotte naar de stof van de zak: die schuurt over de chape, en de versterking ervan bepaalt hoe lang de broek meegaat.

Bij het snijden van keramische tegels of natuursteen komt fijn stof vrij dat zich nestelt in losse breisels, open zakken en omslagen. Een dicht geweven stof houdt het aan de oppervlakte en geeft het af in de was; een molton houdt het vast. Schud de outfit niet uit en blaas ze op het einde van de dag niet schoon met perslucht: dan zweeft opnieuw rond wat u niet wilde inademen. Was ze apart, en vaak — wat pleit voor meerdere broeken in plaats van één heel dure.

Voegen gebeurt met de spons, snijden vaak met water, en u knielt op een ondergrond die nog vochtig is. Dik katoen blijft nat tot de avond; polykatoen of een stretchstof droogt sneller. Tegellijm en voegmortel zijn op cementbasis: vers spoelt u ze uit; opgedroogd blijven ze in de vezel zitten en maken ze de kleur dof. Op grijs vallen hun sporen minder op dan op zwart.